View

Νόμιζα για πολύ καιρό πως δεν υπάρχει τίποτα να με συγκινήσει.
Νόμιζα πως φτάνουν μερικές αναποδιές και πολλές απώλειες για να σκληρύνουν το μοναδικό ίσως όργανο που παίζει μουσική , έστω και χαλασμένο.Το δε δάκρυ κορόμηλο. Για εκείνα τα συννεφάκια που κάποιοι δεν θα αγγίξουν ποτέ.Όπως και για εκείνα τα βιβλία των ονείρων που δεν θα ανοίξουν παρά μόνο όταν το κουτί της Πανδώρας , μου δείξει την εντυπωσιακή μπαλαρίνα που χορεύει με το κλειδί κρεμασμένο στο λαιμό της.
Παράδοξο ή μη..δεν ξέρω. Αρκούμαι στο να απολαμβάνω τη συγκίνηση για το μεγαλείο της ζωής που τρέμει στα πόδια μου.


This entry was written by pendulum and posted on Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 09, 2010 and filed under , , , , , , , Bookmark the permalink . Follow any comments here with the RSS feed for this post . Post a comment ( in a new window )  

τσα!

Μετά από χιλιάδες γράμματα πρώην και νυν και αεί θαυμαστών , επιστολές διαμαρτυρίας , απεργίες πείνας , απειλές σουϊσάιντ , και απελπισμένες εκκλήσεις το βλόκ αυτό κηρύσσει την επαναλειτουργία του στην ίδια και χειρότερη χαοτική κατάσταση.
..Και επειδή το εκκρεμμές έχει μαζέψει πολύ πράμα τόσους μήνες που είναι βυθισμένο στη σιωπή και την ακινησία , σήμερα αρκείται μόνο σε μιά μικρή , λιτή και απέρριτη αφιερωσούλα σε όλα τα καμάρια του , που τόσο του έλειψαν...

..και αφήνει χίντ για το πρώτο χαοτικό παραλήρημα...προσεχώς...

This entry was written by pendulum and posted on Παρασκευή, Ιουλίου 23, 2010 and filed under , , , Bookmark the permalink . Follow any comments here with the RSS feed for this post . Post a comment ( in a new window )  

Πολύ χιόνι





Εσύ τώρα νομίζεις πως σε ξέχασα. Έχεις τα δίκια σου. Πέρυσι κόσμος έμπαινε και έβγαινε άφηνε βαζάκια με γλυκό κουταλιού στο χαλάκι της εξώπορτας , λουλούδια στο περβάζι. Πέρασαν γιορτές , μια πρωτοχρονιά και ένας χειμώνας και έμεινες μόνο σου. Κλειστά παράθυρα και σκουριασμένοι σύρτες. Αράχνες και σκόνες. Σημάδια και ευχές γραμμένα στους τοίχους. Μουσικές και έρωτες χωμένοι στις χαραμάδες. Στάχτες στο τζάκι και μουντζούρα στα τζάμια.
Σήμερα είπα να ανοίξω λίγο τα παράθυρα, να μπει ήλιος και καθαρός αέρας. Βροχή και σύννεφο.Χιόνι και χαλάζι. Να πλύνει , να ξεπλύνει , να αγιάσει.Είπα να αλλάξω σεντόνια , τραπεζομάντηλα, τα παλιά κρύσταλλα, τα μαυρισμένα ασημικά. Είπα να πετάξω τα χαλασμένα , να αδειάσω τα τασάκια , να ξεσκονίσω , να συγυρίσω , να συμμαζέψω. Είπα να σου δείξω τα καινούρια σχέδια, τα καινούρια παπούτσια του χιονιού, το καινούριο μεθαύριο. Είπα να σε παίξω χιονοπόλεμο , να σου βάλω καρότο αντί για μύτη. Να σε κάνω χιονάνθρωπο , να σε προετοιμάσω , να σε πάρω μαζί μου.
-Καλημέρα...
-Τι νέα;
-Φεύγουμε.....
-Που;
-Πόλη χιόνι....Μη ρωτάς...


This entry was written by pendulum and posted on Τρίτη, Φεβρουαρίου 09, 2010 and filed under , , , , , , , Bookmark the permalink . Follow any comments here with the RSS feed for this post . Post a comment ( in a new window )  

Hole , Black

[Τοίχος. Stop. Σε όλη τη διαδικασία σκέψης. Στη ροή των λέξεων.]Επιβράδυνση σε μηδέν σκέψεις ανά sec. Άδειασμα.[slap] Γιατί δεν βγαίνει τίποτα;Η απογυμνωμένη λευκή σελίδα του μυαλού , μεταφράζεται σε απογυμνωμένη λευκή σελίδα στο γραφείο.Που κάθεται εκεί , τόσο αθώα αντανακλώντας το φως της λάμπας.Αυτό το έντονα δυσάρεστο φως , πονάει , τυφλώνει..τυφλώνει τα μάτια.[Windows to the soul .Blinded. No windows, no images. No images, no thoughts.Blind].Λευκό.Η αναζήτηση της ιδέας επιστρέφει μηδέν αποτελέσματα.[Άλλη μια προσπάθεια;το άδειο κουτί της αναζήτησης χαμογελά περιπαίζοντάς με.]Τίποτα, nothing, nada, zilch , zero , blank, empty.Λευκή τρύπα πάνω στο γραφείο ,μιλάει αδιάφορα καθώς ρουφά κυριολεκτικά τα πάντα σε μια μαύρη τρύπα.Ο τοίχος του μυαλού με την ίδια αδιαφορία απαντά ‘’λευκό’’ , όταν το μυαλό εκλιπαρεί για οτιδήποτε εκτός του λευκού.Μα ποιός μπορεί να το ακούσει, αν δεν είναι κανείς εκεί;Πλιάτσικο του μυαλού. [ stop. wall. end. blank.]


This entry was written by pendulum and posted on Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 24, 2009 and filed under , , , , , , , Bookmark the permalink . Follow any comments here with the RSS feed for this post . Post a comment ( in a new window )  

Synaisthesia**



Εμένα άσε με εκεί...
Εκεί που συνεχίζω τους δρόμους μου...
...γιατί περισσεύει χαμόγελο, μεγαλώνει το μπόι, γαληνεύει η ματιά ...γιατί αποφάσισα να ιδρώσω για μένα και για τις χίλιες πλην μιά νύχτες μου - για την άλλη που μου χρωστάς δεν κρατώ τεφτέρι......γιατί συνήθισαν οι πατούσες μου την άμμο , και οι κόκκοι τρελάθηκαν να χορεύουν......γιατί το καλοκαίρι μου τώρα άρχισε , ανάμεσα σε παιδικές φωνές, νυσταγμένα πρωινά βλέμματα...γιατί σώθηκε το μελάνι , στέγνωσε το νερό των ματιών, ξεχείλησε το νερό της ψυχής και μ’ έπνιξε...
...γιατί....
Άσε με εκεί....γιατί έτσι θέλω...

This entry was written by pendulum and posted on Σάββατο, Σεπτεμβρίου 05, 2009 and filed under , , , , , , , , , Bookmark the permalink . Follow any comments here with the RSS feed for this post . Post a comment ( in a new window )  

Η πιο όμορφη καρδιά


Παραμυθιού συνέχεια...
Ένα διαφορετικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά που κούρασαν τα πόδια τους στους δρόμους της ζωής, που δεν τους χαρίστηκε τίποτα, που κάνουν όνειρα ακόμα , δεν ντρέπονται να αφήσουν το δάκρυ να κυλήσει, την ευαισθησία να ξεχειλήσει, που αγαπούν , που δίνουν , που οι λέξεις ‘’αγκαλιά’’, ‘’φιλία’’, ‘’ζωή’’, ‘’έρωτας’’ δεν είναι σε εισαγωγικά , ούτε λήμματα στα λεξικά...ααα ξέχασα και τη λέξη ‘’τρέλα’’...
***Ένα στρογγυλό , κόκκινο ευχαριστώ στη φιλενάδα μου και ένα κομμάτι από τη δική μου καρδιά που ξέρει πως της ανήκει...Φιλενάς...στην υγειά μας, στη σπάνια ομορφιά μας, στα άγρια ένστικτά μας...Θένκς..

This entry was written by pendulum and posted on Τετάρτη, Ιουνίου 24, 2009 and filed under , , , , , Bookmark the permalink . Follow any comments here with the RSS feed for this post . Post a comment ( in a new window )  
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

top
© Chaos Anatomy by Jack Book customised by: Spy